تبلیغات
شهر قرآنی

شهر قرآنی
تدبر در قرآن
ذكر امروز
همراه با كلام وحی

این صفت رذیله مانند صفات دیگر پیوند ناگسستنى با بسیارى از رذائل اخلاقى دارد، از جمله آن ها حسد است، زیرا شخص حسود كه نمى تواند آرامش زندگى دیگران را تحمل كند و از این كه دوستان دست به دست هم دادند و كارهاى خود را به سرعت پیش مى برند، یا خانواده ها و همسران كه پیوند محبت قوى با هم دارند

رنج مى برد، و سعى مى كند از طریق سخن چینى آنها را نسبت به یكدیگر بدبین و یا به جان هم بیندازد.

دنیاپرستى انگیزه دیگرى براى سخن چینى است، چرا كه شخص دنیاپرست مى خواهد در میان دیگران اختلاف بیفكند، و كسب و كار آنها را به ركود و ورشكستگى بكشاند تا خودش بهره گیرى كند.

نفاق عامل مهم دیگرى براى سخن چینى است. قرآن مجید درباره منافقان مى گوید: «اَلا اِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلكِنْ لایَشْعُرُونَ; آنها (منافقان) فسادكنندگان واقعى هستند، ولكن نمى فهمند».(1)

آرى كار آنها ایجاد فساد است به هر طریقى كه ممكن شود، در حدیثى از امام صادق(علیه السلام) مى خوانیم: «عَلامَةُ النِّفاقِ اَلْحَثُّ عَلَى الَّنمِیمَةِ; یكى از نشانه هاى نفاق اصرار بر سخن چینى است».(2)

آرى نزد این طرف مى آید و به عنوان خیرخواهى بدگویى از طرف مقابل مى كند، و سخنان زهرآلودى از وى نقل مى نماید، و نزد طرف مقابل نیز همین عمل را تكرار مى كند. این شخص دو چهره و منافق، هدفش ایجاد اختلاف، و كشمكش هاى اجتماعى است تا در آن میان نفس آهسته بكشد.

وبلاگ شهر قرآنی - Www.QoranCity.MihanBlog.Com

عامل دیگر براى سخن چینى همان چیزى است كه امروز به عنوان بیمارى اخلاقى آزاردهى یا سادیسم معروف است، بعضى هستند كه بر اثر عقده حقارت یا انتقام جویى یا انحرافات دیگر روانى از اذیت و آزار دیگران لذت مى برند، و از خوشى آنها ناراحتند این گونه افراد به سخن چینى و سعایت كشیده مى شوند تا مردم را به هم بریزند و در گوشه اى بنشینند و در جنگ و دعواى آنها لذت ببرند.

از بعضى از روایات استفاده مى شود ناپاكى نطفه نیز از عوامل گرایش به سعایت و سخن چینى است (البته زمینه ساز است نه این كه افراد را مجبور به این كار كند) چنان كه در حدیثى از پیامبر اكرم(صلى الله علیه وآله) آمده است: «اَلسّاعى بِالنّاسِ اِلَى النّاسِ لِغَیْرِ

رُشْدِهِ; كسى كه نزد مردم بر ضد دیگرى سعایت مى كند در مسیر صحیح نیست» (بعضى در تفسیر جمله «لغیر رشده» گفته اند یعنى «لَیْسَ بِوَلَدِ حَلال; چنین كسى حلال زداده نیست».(3)

عادت به دروغ گویى یكى دیگر از عوامل سخن چینى است. شخص دروغگو اصرار دارد كه سخنى از این شخص به آن شخص برساند و میان آنها افساد كند هرچند سخنانى به دروغ باشد.

در حدیث مفصّلى از پیغمبر اكرم(صلى الله علیه وآله) درباره نشانه هاى صفات خوب و بد آمده است، مى خوانیم: «اَمّا عَلامَةُ الْكَذَّابِ فَاَرْبَعَةٌ...اِنْ قالَ لَمْ یَصْدُقْ وَ اِنْ قِیلَ لَهُ لَمْ یُصَدِّقْ وَ الَنمیمةُ وَ الْبُهْتُ; نشانه دروغگو چهار چیز است: هرگاه سخنى بگوید راست نمى گوید، و اگر سخنى به او بگویند تصدیق نمى كند، و سخن چینى و بهتان».(4)

یعنى هنگامى كه صفت رذیله دروغگویى در درون جان انسان متمركز شود این چهار عمل از او آشكار مى شود.

پی نوشتها:

1- بقره، آیه 12.

2- بحارالانوار، جلد 69، صفحه 207، حدیث 8.

3- المحجة البیضاء، جلد 5، صفحه 270.

4- بحارالانوار، جلد 1، صفحه 122.

منبع : كتاب اخلاق در قرآن




طبقه بندی: اخلاق قرآنی،
برچسب ها: سخن چینى، قرآن،
[ دوشنبه 7 شهریور 1390 ] [ 09:54 ب.ظ ]
نظرات
دانشنامه قرآنی
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
بازدید این ماه : نفر
حمایت می كنیم