شهر قرآنی
تدبر در قرآن
ذكر امروز
همراه با كلام وحی

انسان در جهان بینی اسلامی داستانی شگفت دارد . انسان اسلام تنها یك‏ حیوان مستقیم القامه كه ناخنی پهن دارد و با دو پا راه می‏رود و سخن‏ می‏گوید نیست ، این موجود از نظر قرآن ژرف‏تر و مرموزتر از این است كه‏ بتوان آن را با این چند كلمه تعریف كرد .
قرآن انسان را مدحها و ستایشها كرده و هم مذمتها و نكوهشها نموده است‏ عالی‏ترین مدحها و بزرگترین مذمتهای قرآن درباره‏ء انسان است ، او را از آسمان و زمین و از فرشته برتر و در همان حال از دیو و جار پایان پست‏تر شمرده است .
از نظر قرآن انسان موجودی است كه توانایی دارد جهان را مسخر خویش سازد و فرشتگان را به خدمت خویش بگمارد ، و هم می‏تواند به " اسفل سافلین " سقوط كند.
این خود انسان است كه باید در باره‏ خود تصمیم بگیرد و سرنوشت نهایی خویش را تعیین نماید .
بحث خود را از ستایشهای انسان در قرآن تحت عنوان " ارزشهای انسان‏ " آغاز می‏كنیم .

منبع: کتاب انسان در قرآن شهید مطهری 




طبقه بندی: انسان در قرآن،
[ جمعه 15 خرداد 1394 ] [ 12:59 ب.ظ ]

اگر بخواهیم به همه آنچه درباره قرآن در نهج‏البلاغه آمده است بپردازیم بحث بسیار طولانى مى‏شود. امام على (ع) در بیش از بیست خطبه نهج‏البلاغه به معرفى قرآن و جایگاه آن پرداخته است و گاه بیش از نصف خطبه به تبیین جایگاه قرآن و نقش آن در زندگى مسلمانان و وظیفه آنان در قبال این كتاب آسمانى اختصاص پیدا كرده است. ما در این جا تنها به توضیح پاره‏اى از توصیف پاره‏اى از توصیف‏هاى نهج‏البلاغه درباره قرآن كریم بسنده مى‏كنیم. امام علیه‏السلام در خطبه 133 مى‏فرماید:

و كتاب الله بین اظهر كم ناطق لا یعیى لسانه
قرآن در دسترس و جلوى روى شماست. بر خلاف كتب آسمانى ادیان دیگر از قبیل كتاب حضرت موسى و حضرت عیسى علیه‏السلام، قرآن در اختیار شماست. گفتنى است كه امم گذشته و به خصوص در بین یهود بنى اسرائیل كتاب مقدس در اختیار عموم مردم نبوده است؛ بلكه تنها نسخه‏هاى محدودى از تورات در نزد علماى یهود موجود بوده و براى عموم امكان مراجعه به تورات وجود نداشته است.
درباره كتاب آسمانى حضرت عیسى علیه‏السلام وضع از این هم نگران كننده‏تر بوده و هست؛ زیرا آنچه امروز به نام انجیل در میان مسیحیان شناخته مى‏شود كتابى نیست كه بر حضرت عیسى مسیح علیه‏السلام نازل شده؛ بلكه مطالبى است كه به دست افرادى گردآورى و به نام اناجیل اربعه معروف شده است.
 

بنابراین امم پیشین از دسترسى به كتب آسمانى محروم ماندند. اما وضعیت در مورد قرآن متفاوت است. كیفیت نزول قرآن و قرائت و تعلیم آن از جانب پیامبر صلى الله علیه و آله به گونه‏اى بود كه مردم مى‏توانستند آن را فرا بگیرند و آیاتش را حفظ كنند و قرآن به طور كامل در دسترسشان باشد. از دیگر ویژگى‏هاى مهم این كتاب آسمانى آن است كه خداوند متعال بر امت اسلام منت نهاده و خود، حفظ قرآن كریم را از هر گونه تهدیدى به عهده گرفته است. به علاوه پیامبر اكرم صلى الله علیه و آله به قدرى به فراگیرى مسلمانان و حفظ آیات الهى اهتمام داشتند كه در همان زمان رسول الله، عده زیادى از مسلمانان حافظ قرآن بودند و نسخه‏هایى از آیاتى كه جدیدا نازل مى‏شد در اختیار داشتند و به تدریج آنها را حفظ مى‏كردند و به هر حال از طریق تكثیر این نسخه‏ها یا نقل سینه به سینه از حافظى به حافظ دیگر، قرآن در اختیار همگان قرار مى‏گرفت.
حضرت على علیه‏السلام مى‏فرماید: كتاب الله بین اظهركم؛ كتاب خدا در میان شماست، در دسترس شماست. ناطق لا یعیى لسانه. بجاست روى این جمله تاكید و تكیه شود. حضرت مى‏فرماید: این كتاب گویاست و زبانش به كندى نمى‏گراید، از سخن گفتن خسته نمى‏شود و هرگز لكنت پیدا نمى‏كند، بنایى است كه پایه هایش فرو نمى‏ریزد و پیروزمندى است كه یارانش شكست نمى‏خورند.

منبع: کتاب آن در آیینه نهج ‏البلاغه‏




طبقه بندی: قرآن در آیینه نهج‏ البلاغه‏،
[ جمعه 15 خرداد 1394 ] [ 12:58 ب.ظ ]

علامه مجلسى(ره) نقل مىكند كه ابنابىالعوجاء كه یكى از مادیین بود، با سه نفر از همفكران خود قرار گذاشتند كه با قرآن مبارزه نمایند.هر یك متعهد شدند كه بخشى از قرآن را به عهده بگیرند و همانند آنسورههایى بیاورند.

قرار آنها تا یك سال بود.پس از پایان مدت تعیین شده در مكه به گرد هم به طور سرّى جمع شدند و یكى از آنها گفت: من چون به این آیه رسیدم از معارضه بازماندم،«وَقیلَ یا اَرْضُ ابْلَعى مائَكِ وَ یا سَماءُ اَقْلِعى وَ غِیضَ الماءُ.»

«و به زمین گفته شد كه آب را فرو بر، و به آسمان امر شد كه باران را قطع كن، آب بى درنگ خشك شد.»دیگرى گفت: من چون به این آیه رسیدم دست از معارضه برداشتم،«فَلَمّا اسْتَیْئَسُوا مِنْهُ خَلَصُوا نَجِیّاً.»«پس چون برادران یوسف از اجابت خواهش خویش مایوس شدند در خلوت، راز خود به میان آوردند.»در همین حال امام صادق(علیه السلام) آنها را دید و این آیه را تلاوت نمود:«قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ اْلاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلى اَنْ یَأْتُوا بِمِثْلِ هَذا الْقُرْآنِ لایَأْتُونَ بِمِثْلِهِ...»«بگو اگر جن و انس گرد آیند تا مثل این قرآن بیاورند هیچگاه نخواهند آورد...»

منبع: کتاب چهل داستان از عظمت قرآن




طبقه بندی: جلوه هائى از نور قرآن،
[ جمعه 15 خرداد 1394 ] [ 12:57 ب.ظ ]

یكى از نكات مهمّى كه در زندگى ائمه اطهارعلیهم السّلام قابل دقت مى باشد، توجّه آن بزرگان ، به استعدادِ ذاتى افراد بود و آنان سعى مى كردند، نیروها و قواى انسانها را در راه صحیح تربیت كرده و در راستاى اهداف الهى ، شكوفا سازند، به عنوان نمونه به داستانى كه سعد خفاف یكى از اصحاب راستگوى امام سجاد (1) علیه السّلام نقل مى كند، اشاره مى كنیم :
روزى به یكى از اصحاب خاصِّ على علیه السّلام (ابوعمر ذازان فارسى )   برخورد كردم و دیدم كه با صوتى زیبا و لحنى دلربا، قرآن مى خواند. گفتم : ابو عمر! عجب قرائت نیكوئى دارى ! اینگونه قرائت را از كه آموخته اى ؟ وى در حالى كه تبسمى بر لب داشت گفت : من در ایّام جوانى با صدائى شیوا شعر مى خواندم ؛ آقا امیرالمؤ منین علیه السّلام مرا دید و از حُسن صوت من ، تعجب كرد، و فرمود: اى ذازان ! چرا با این صداى زیبا قرآن نمى خوانى ؟
عرضه داشتم : یا امیرالمؤ منین ! من از قرآن بقدر آنچه كه در نماز خوانده مى شود، بیشتر بلد نیستم فرمود: نزدیك من بیا، چون بحضورش شتافتم ، چیزهائى در گوشم خواند كه نفهمیدم ، بعد فرمود: دهانت را بگشا و در آنحال با آب دهان مباركش دهانم را، متبرك گردانید. بخداوند سوگند اى سعد! بعد از آن لحظه ، احساس كردم ، تمام قرآن را با اعراب و حمزه و شرائط دیگر، حفظ كرده و مى دانم و بعد از آن ، در مورد قرآن ، به هیچ كس ‍ محتاج نشده و نیازى به سؤ ال پیدا نكردم
سعد خفاف مى گوید: من این قصه را بر حضرت ابى جعفر امام باقرعلیه السّلام عرضه داشتم ، آن بزرگوار فرمود: ذازان راست گفته است ؛ همانا امیرالمؤ منین علیه السّلام از خداوند تبارك و تعالى ، براى ذازان ، به اسم اعظم درخواستِ عنایت كرده است ، و هر كس با اسم اعظم ، خداوند را بخواند ردّ نمى شود (2)

پی نوشتها:

1- رجال شیخ طوسى
2- ناسخ التواریخ ، ج حضرت امیرالمؤ منین ، ص 733

منبع: کتاب جلوه هائى از نور قرآن در قصه ها و مناظره ها و نكته ها




طبقه بندی: جلوه هائى از نور قرآن،
[ جمعه 15 خرداد 1394 ] [ 12:56 ب.ظ ]

در دین اسلام، خواندن «قرآن» اهمّیّت بسیار دارد. خداى بزرگ مى فرماید:
 

«فَاقْرَؤُا ما تَیَسَّرَ مِنَ الْقُرْ انِ.»(1)

هر مقدار كه ممكن است از قرآن بخوانید.

همچنین پیامبر خدا(صلى الله علیه وآله وسلم) مى فرماید:

«أَفْضَلُ الْعِبادَةِ قِرآءَةُ الْقُرْ انِ.»(2)

برترین عبادت خواندن قرآن است.

براى این كه همه ما به این عبادت برتر روى آوریم، باید خواندن قرآن را یاد بگیریم و به دیگران نیز یاد بدهیم. پیامبر خدا(صلى الله علیه وآله وسلم) مى فرماید:

«خَیْرُكُمْ مَنْ تَعَلَّمَ الْقُرْ انَ وَ عَلَّمَهُ.»( 3 )

بهترینِ شما كسى است كه قرآن را یاد بگیرد و به دیگران یاد بدهد.

حضرت امام خمینى(قدس سره) مى فرماید:

«قرآن براى همه است و سعادت همه را بیمه مى كند. استقلال و آزادى در پیروى از قرآن كریم و رسول اكرم(صلى الله علیه وآله وسلم) است.»

همچنین مقام معظّم رهبرى، حضرت آیت اللّه خامنه اى ـ مُدَّ ظِلُّهُ الْعالى ـ مى فرماید:

«روخوانى قرآن باید تمامى ملّت را شامل شود تا همه مردم بتوانند قرآن كریم را بخوانند. در كشورى كه بر اساس اسلام اداره مى شود، همه مردم باید قادر به خواندنِ درستِ قرآن كریم باشند.»

و امّا دانستنى هایى از قرآن كه خوب است آن ها را فرا گیریم:

1- قرآن یعنى كتابى كه «خواندنى» است.

2- قرآن داراى صفات بسیارى است. از آن میان، دو صفت «كریم»( 4 ) و «مجید»( 5 ) كه در خود قرآن نیز آمده اند، مشهورترند.

3- براى نخستین بار، قرآن در شهر مكّه، در غار حِرا، به گاه 40 سالگىِ پیامبر(صلى الله علیه وآله وسلم) و در روز بیست و هفتم ماه رَجَب بر او فرو فرستاده شد. این را «نُزول» قرآن مى گویند.

4- تمامى قرآن در مدّت 23 سال ـ 13 سال در مكّه و 10 سال در مدینه ـ بر پیامبر عزیز خدا(صلى الله علیه وآله وسلم) نازل شد.

5- قرآن داراى 30 جُزء و 120 حِزب و 114 سوره و 6236 آیه است.

6- نخستین آیه اى كه بر پیامبر گرامى خدا(صلى الله علیه وآله وسلم) نازل شد، آیه 1 از سوره عَلَق است. سوره علق چنین آغاز مى شود: «بسم اللّه الرّحمن الرّحیم. إِقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذى خَلَقَ.» آخرین آیه، آیه 281 از سوره بَقَره است كه چنین شروع مى شود: «وَاتَّقُوا یَوْمًا تُرْجَعُونَ فیهِ إِلَى اللّهِ».

7- نخستین سوره قرآن، سوره فاتِحَه (حَمد) و آخرین سوره آن، سوره ناس است.

8- طولانى ترین سوره قرآن، سوره بَقَره با 286 آیه و كوتاه ترین سوره آن، سوره كَوثَر با 3 آیه است.

9- طولانى ترین آیه قرآن، آیه 282 از سوره بقره و كوتاه ترین آیه آن، آیه 1 از سوره طه (طا ـ ها) است.

10- در آغاز تمامى سوره هاى قرآن، غیر از سوره تَوبه، آیه «بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ» وجود دارد. سوره نَمل داراى دو «بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیم» است; یكى در آغاز و دیگرى در میان آن. پس در تمامى قرآن، 114 آیه «بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ» وجود دارد.(6)

پی نوشتها:

1- 1ـ مُزَّمِّل/20

2ـ وسائل الشیعة، ج 4، ص 825

3ـ مستدرك الوسائل، ج 4، ص 235

4ـ واقعه/77: «إِنَّهُ لَقُرْ انٌ كَـریمٌ» هر آینه، این قرآنى است گرامى قدر

5ـ بُروج/21: «بَلْ هُوَ قُرْ انٌ مَجیدٌ» بلى، این قرآنِ باشكوه است

6- در برخى دانستنى هاى قرآنى، نظریّات و گفته هاى دیگرى نیز وجود دارد

منبع: کتاب آموزش قرآن




طبقه بندی: آموزش كلام وحی،
[ جمعه 15 خرداد 1394 ] [ 12:54 ب.ظ ]

تعداد کل صفحات : 13 :: ... 8 9 10 11 12 13

دانشنامه قرآنی
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
بازدید این ماه : نفر
حمایت می كنیم